જો તમે દરેક સંબંધને નકારતા જ રહેશો... તો લગ્ન ક્યારે કરશો ?

* સરકારી નોકરી નથી - મારે નથી કરવું 

* ઓછું ભણતર છે — મારે નથી કરવું 

* પગાર ઓછો છે — મારે નથી કરવું 

* ગામમાં રહે છે — મારે નથી કરવું 

* તારું પોતાનું ઘર નથી — મારે નથી કરવું 

* માં અને બાપ સાથે રહે છે — મારે નથી કરવું 

* ખેતી કરે છે — મારે નથી કરવું 

* જમીન નથી — મારે નથી કરવું 

* ધંધો કરે છે — મારે નથી કરવું 

* દૂરના શહેરમાં રહે છે — મારે નથી કરવું 

* શ્યામ રંગ છે — મારે નથી કરવું 

* વાળ ખરી ગયા છે — મારે નથી કરવું 

* ઊંચાઈ માં ટૂંકા છે — મારે નથી કરવું 

* ખૂબ ઊંચા છે — મારે નથી કરવું 

* ચશ્મા પહેરે છે — મારે નથી કરવું 

* ઈ વિસ્તાર ગમતો નથી — મારે નથી કરવું 

* ગામ માં બંગલો નથી - મારે નથી કરવું 

* શહેર માં બંગલો નથી - મારે નથી કરવું 

* પોતાની ગાડી નથી — મારે નથી કરવું 

* મંગળ દોષ છે — મારે નથી કરવું 

* નક્ષત્ર દોષ — મારે નથી કરવું 

* મૈત્રી દોષ — મારે નથી કરવું 

* જો આપણે દરેક બાબતમાં "ના" કહેવું પડે, તો આપણે ક્યારે લગ્ન કરીશું? આપણે કોની સાથે પરિવાર શરૂ કરીશું? આપણે ક્યારે માતાપિતા બનીશું? આપણે ક્યારે સાસુ, સસરા, દાદી બનીશું?

* આટલા બધા મુદ્દાઓ પર દિકરા કે દિકરીબા ને નકારી કાઢતી વખતે, શું માતાપિતા કહી શકે છે કે તેમની  દિકરા કે દીકરીબા માં કયા ખાસ ગુણો છે?

* આજે, દિકરા/ દિકરી ઓ લગ્નજીવનની જવાબદારીઓ સમજી શકતા નથી - ન તો તેઓ સમાધાન કેવી રીતે કરવું તે જાણતા હોય છે, ન તો પરિવારને કેવી રીતે સંભાળવો તે જાણતા હોય છે. અને જોદિકરા  કે દીકરી શિક્ષિત હોય, આત્મનિર્ભર હોય, તો એક એવા વધુ કે વર જોઈએ જે વધુ શિક્ષિત હોય, વધારે પગાર ધરાવતા હોય અને મિલકત ધરાવતા હોય - નહીં તો દરેક પ્રસ્તાવ નકારવામાં આવે છે... અને ઉંમર વધતી રહે છે.

* આ બધામાંથી સૌથી મોટું નુકસાન એ સારા સ્વભાવના અને સંસ્કારી દિકરા/ દીકરીઓ સાથે થઈ રહ્યું છે, જેમની આવક ઓછી છે.

શું લગ્ન પહેલાં દિકરા/દીકરીઓ પાસે બધું હોવું જરૂરી છે?

ઘણા દીકરા/દીકરી ઓ હૃદયથી જીવનસાથી ઇચ્છે છે, પરંતુ તે દિકરા /દીકરીઓ નાં પરિવારોના "સંપૂર્ણ સંબંધ" ની વ્યાખ્યામાં બંધબેસતું નથી.

શું એ જરૂરી નથી કે આપણે દિકરા / દિકરીબા ની પ્રતિભા અને મહેનત પર વિશ્વાસ કરીએ, તેની કમાણી પર નહીં.

દિકરા/દીકરી ઓ ને પણ પોતાના સપના પૂરા કરવા અને આગળ વધવા માટે આત્મવિશ્વાસ અને ટેકા ની જરૂર હોય છે - તે કોણ આપશે?

આજકાલ, લગ્ન દિકરા અને દીકરીબા કરતાં તેમના માતાપિતા અને સંબંધીઓ માટે "સ્ટેટસ સિમ્બોલ" બની ગયા છે.

"મારા જમાઈ/ પુત્રવધુ ડૉક્ટર છે, એન્જિનિયર છે, લાખોનું પેકેજ ધરાવે છે..." - આ બતાવવા માટે એક સ્પર્ધા છે.

પણ જો બધાને આવી અપેક્ષાઓ હોય, તો બાકીના સામાન્ય પણ સારા દિકરા/દીકરીઓ નું શું થાશે ? તેઓ કેવી રીતે લગ્ન કરશે?

જે દિવસે લગ્નમાં વ્યક્તિ કરતાં ડિગ્રી, પૈસા, મિલકત વધુ મહત્વ મેળવવા લાગી, તે દિવસથી સંબંધોમાં ઝઘડા, છૂટાછેડા અને અસંતોષ પણ વધવા લાગ્યા.

લગ્નમાં, ભૌતિક સુખ કરતાં વધુ, માનસિક ટેકો, સમજણ અને એકબીજાની સ્વીકૃતિની જરૂર હોય છે.

માતાપિતા ચોક્કસપણે તેમના બાળકોની ખુશી ઇચ્છે છે, પરંતુ તેમણે તેમની વધતી ઉંમર અને સમય પસાર થવાનું પણ ધ્યાનમાં રાખવું જોઈએ.

તમારે ક્યાંક અટકવું પડશે, તમારે ક્યાંક સમાધાન કરવું પડશે, કારણ કે અપેક્ષાઓ ક્યારેય પૂર્ણ થતી નથી - તે ફક્ત વધતી જ રહે છે.

આ જીવનનું કડવું સત્ય છે.

આભાર